Bordatino livornese

Rzucilam sie w wir gotowania i pieczenia, a to dla ukojenia nerwow. Popsul nam sie 3,5 letni samochod. Na czesc trzeba czekac 10 dni, bo to na specjalne zamowienie w fabryce we Francji. Caly wczorajszy dzien minal mi "na telefonie" w poszukiwaniu samochodu zastepczego. Podobno dzisiaj wieczorem nam go dadza...
Ale wracajac do tematu kulinarnego: miedzy jednym telefonem, a drugim zaglebilam sie w kucharskich lekturach.  Znalazlam smakowity przepis na cieple danie z maki kukurydzianej oraz warzyw. Potrawa pochodzi z miasta Livorno. W oryginale nalezy dodac cavolo nero - czarna toskanska kapuste. Ale my ja zastapimy kapusta wloska i wyjdzie rownie smakowicie.

Bordatino livornese

Skladniki:

• 200 gram maki kukurydzianej
• 200 gram suchej czerwonej fasolki (typ borlotti)
• mala glowka wloskiej kapusty
• 1 cebula
• 1 marchew
• 1 lodyga selera naciowego
• 5-6 lodyg natki pietruszki
• 1 zabek czosnku
• 3 lyzki przecieru pomidorowego
• 5 lyzek oliwy z oliwek
• sol i pieprz

Przygotowanie:
Fasole moczymy przez minimum 12 godzin. Gotujemy w 2 litrach osolonej wody. Ugotowana fasole miksujemy wraz z woda z gotowania. Na patelni polanej oliwa podsmazamy pokrojony na kawalki: czosnek, cebule, marchew, seler naciowy, natke pietruszki. Kiedy warzywa beda podduszone dodajemy przecier pomidorowy oraz drobno poszatkowana wloska kapuste.

Przyprawiamy do smaku. Co jakis czas wlewamy zmiksowana wode fasolowa. Kiedy kapusta bedzie miekka, wlewamy pozostala wode fasolowa i doprowadzamy do wrzenia. Powoli wsypujemy make kukurydziana i gotujemy przez okolo 30 minut.

Gotowa potrawe wlewamy na duzy plaski talerz (moga wyjsc nawet 2 talerze). Kiedy lekko ostygnie mozemy ja kroic na trojkaty, tak jak tort.

Szkoda, ze zdjecie nie oddaje smaku. Inaczej mowiac: smakuje o wiele bardziej niz wyglada.

Schiacciata di Pasqua

Kilka dni temu wykonalam drozdzowe ciasto przygotowywane w Toskanii w okresie Wielkanocnym. Podziele sie z Wami przepisem. Ciasto nazywane jest Schiacciata di Pasqua lub Schiaccia di Pasqua.

Schiacciata di Pasqua

Skladniki:

• 500 gram maki
• 250 gram cukru
• 80 gram masla
• 5 jaj
• 30 gram drozdzy piwnych
• 5 lyzek kandyzowanej skorki pomaranczowej
• 40 gram rodzynek
• 2 lyzki ziaren anyzu

Przygotowanie:
W polowie szklanki z ciepla woda rozpuszczamy drozdze, dodajemy 2 lyzki maki i odstawiamy chwile do wyrosniecia. Wyrosniete drozdze wlewamy do pozostalej maki i zagniatamy ciasto. Odstawiamy na 2 godziny (przykrywamy sciereczka). Nastepnie dodajemy roztopione maslo, 4 jaja, cukier,starte w mozdziezu ziarna anyzu, skorke pomaranczowa, rodzynki i na nowo zagniatamy ciasto.

Odstawiamy do wyrosniecia na 2-3 godziny. Wierzch ciasta smarujemy roztrzepanym zoltkiem.Ciasto wkladamy do formy wysmarowanej maslem i pieczemy okolo 30 minut w temperaturze 180 stopni.

Pistoia w dzien targowy

Jak to w dzien targowy miasto wypelnia sie straganami i kupujacymi. W czesci gdzie kupuje sie warzywa i owoce zaciekawil mnie zaparkowany rower. Byl on po brzegi wypelniony zakupami. Z boku mial tez zainstalowana drewaniana kasetke, nie wiem jakim cudem trzymala sie z tym calym towarem?

Na Placu Bazyliki pelno straganow. Tlum zainteresowanych kupnem utrudnia przejscie z jednej strony na druga. Przepychaja sie, szturchaja. Kazdy wypatruje okazji. Uroki dnia targowego.

Biscottificio Guarducci

Kilka miesiecy temu w Pistoi otworzono Biscottificio - tj. sklep, w ktorym sprzedaje sie ciasteczka.

Kiedy tylko odkrylysmy jego istnienie od razu weszlysmy do srodka. Wlascicielka jest Chiara. Kontyuuje ona tradycje rodzinna i zajmuje sie produkcja ciasteczek. Specjalnoscia sa cantuccini (ciasteczka z migdalami) oraz brutti e buoni (brzydkie ale dobre z migdalami i orzechami).  Chiara odwaza nam ciasteczka i pakuje w tak piekny sposob, ze potem szkoda nam ich otwierac. Ale kusi smak, wiec od razu, po wyjsciu ze sklepu, rozrywamy torebeczke i probujemy.

         Po prawej: Chiara, wlascicielka sklepu

 

Atmosfera w sklepie jest bardzo mila. Wlascicielka zapamietala nas mimo tego, iz bylysmy tak tylko dwa razy. Za kazdym razem czestuje Julcie swoimi wyrobami. Julcia siada przy stoliczku i delektuje sie smakiem (lub rozsypuje po podlodze kruszone ciasto).

 

"Solo la continua ricerca e l'accurata selezione di ogi ingrediente possono raccontare l'amore con cui ho voluto tramandare, attraverso le ricette di mio padre, un prodotto che sappia rinnovare e conservare ogni volta un sapore, che voglio continuare a ricordare e condividere con chi sa riconoscere la qualità"                                                                               

                                                                                                 Chiara Guarducci

"Tylko ciagle poszukiwania i staranny dobor kazdego skladnika moga opisac milosc z jaka chcialam przekazac, poprzez przepisy mojego ojca, produkt ktory "wie" jak za każdym razem odnowić i zachować smak , ktory chcę zapamiętac i dzielic z tymi, którzy wiedzą, jak rozpoznać jakość."

                                                                                                Chiara Guarducci

Cantuccini i brutti e buoni w zblizeniu

Nastepnym razem skusze sie na ciasteczka z lawenda. Ciekawe, jaki maja smak?

Wielkanocny wywiad

Wlasnie przeprowadzono ze mna wywiad. Zapraszam na:

Cooklet

Mila niedziela

W miniona niedziele targ z produktami biologicznymi organizowala Chiara.

Zaproszono rowniez panie ze Stowarzyszenia zajmujacego sie sztuka "szydelkowania" specjalnymi "patyczkami". Po wlosku nazywa sie to tombolo, slowo oznacza walek, odnosi sie do poduszki na ktorej sie "szydelkuje".Polega to na przekladaniu na przemian 6 patyczkow z nawleczona nitka, zawsze po 2 razem. Do zajmowania sie tego typu robotkami potrzeba mnostwo cierpliwosci, a przede wszystkim wolnego czasu. Niestety nie dla mnie. Oto kilka zdjec:

Pani Stefania organizuje kursy "walkowania niciami" (chyba moge uzyc takiej nazwy?) dla doroslych i dzieci.








W przerwie obiadowej wszyscy targowicze zebrali sie przy jednym biesiadnym stole. Wygladalo to jak na filmach przedstawiajacych wspolne jedzenie we Wloszech.

Kazdy przyniosl cos do jedzenia i dzielil sie z pozostalymi. Ja zrobilam dwie ogromne miski warzywnej salatki z topinambur oraz wielkanocne ciasto wypiekane na Wielkanoc o nazwie Schiacciata di Pasqua. Prawde mowiac wszyscy siedzacy przy stole, ktorzy byli Toskanczykami, nie slyszeli o takim ciescie. Po obiedzie ustawil sie do mnie sznur zainteresowanych pan, proszacych o przepis.

 Moja Schiacciata di Pasqua, ktora rozeszla sie  w 2 minuty

-Pytacie Polke o toskanski przepis? - smial sie moj maz.
Ja tlumacze to faktem, ze przy stole siedzieli mlodzi ludzie, byc moze nie znaja tej tradycji. Byc moze jest to tak prastara tradycja, ze nikt o niej nie pamieta lub nie wie. W kazdym badz razie ksiazki kucharskie i zrodla w internecie pelne sa przepisow na to ciasto!!

Parafia z Santomato

Wczoraj wieczorem nasi znajomi Chiara i Massimo zabrali nas do miasteczka o nazwie Santomato. W "szczerym polu" znajduje sie kosciolek, a obok niego na zakrystii, w kazda sobote i niedziele parafianie - ochotnicy robia pizze. Wszystko to za sprawa czynnego spolecznie Don Paolo - ksiedza Pawla, ktory zreszta tez podaje do stolow i pomaga w kuchni.

Don Paolo po lewej. Za jego plecami wypisane dania wieczoru.

By zjesc pizze i dostac numerek (o czym dowiedzielismy sie pozniej) trzeba przyjsc najpozniej o godzinie 19. Bylismy o 19.05 i dostalismy juz numer 13 (nie rozdaja ich za wiele, bo sala jadalna jest dosc mala). Nastepnie ktos daje znak, ze mozna zajmowac stoliki. Wszyscy biegna zajmowac miejsca. Po czym przychodzi parafianin-kelner i wywoluje numerki. Kazdy po kolei zamawia swoja pizze.

Zarobione pieniadze zostaja przeznaczone na sprawy parafii oraz wspieraja jedna misje w Afryce. Wydaje mi sie, ze to wspanialy pomysl. Szkoda, ze nie ma wiecej takich inicjatyw. Pizza nie kosztuje duzo i jest smaczna. Wszyscy wokolo sie znaja i wyglada to tak, jak by byla to jedna wielka rodzina.

Pizza Margherita z rukola